เมื่อวานเย็นถึงบ้าน

แบ่งปันบอกว่า วันนี้ไปชกเพื่อนชื่อปู๊นปูน

แม่งง เพื่อนตัวใหญ่กว่าแบ่งปัน

และงง หนักขึ้น ผู้ร่วมการครั้งนี้ มีหญิงสาวด้วย รวมกัน 6 คน

มีแบ่งปัน มะปราง มินนี่ มิงค์ ผิงผิง อีกคนจำไม่ได้

และครูก็ทำโทษ ผู้ร่วมชะตากรรมทั้งหลายให้สงบสติอารมณ์

แบ่งปันบอกว่า ผิงผิง ร้องไห้ จนอ๊วกออกมาเลย

แต่แบ่งปันนะไม่ร้องไห้นะแม่ แต่น้ำตามันไหล

กลางคืนก่อนนอนเล่าว่า เพราะมารมันอยู่ในสมองน้องปัน

มันได้สั่งให้น้องปัน ชกปู๊นปูน น้องปันก็เลยชกไปเลย

แม่ก็เลยถามว่าทำไง มารถึงจะออกไป เด็กวัยร้าย เธอบอกว่า ต้องพูดเพราะ ๆ

เมื่อเช้าแม่ไปสืบเรื่องมารแต่เช้า ไปเจอเพื่อนสาวที่ร่วมชะตากรรมถามว่าจริงหรือเปล่า

เธอตอบกลับมาว่าจริง และดูภูมิใจมาก ที่แบ่งปันชกจนเพื่อนล้มไป

เดินไปหาครู ครูบอกว่า ค่ะคุณแม่ ตอนเข้าแถวจะลงข้างล่างแล้ว เพิ่อเลิกเรียน

เค้าคุยกันเสียงดัง แล้วก็คงผลักไปมา ดูจากผู้ร่วมชะตากรรมครั้งนี้ แล้วไม่น่าเลยใช่เปล่า

บอกว่า ค่ะ เพราะมินนี่สาวน้อยก็ตัวเล็กนิดเดียว ก็เลยทำโทษด้วยการให้อยู่ในห้อง

ยังไม่ให้กลับบ้าน  ฟังไปก็ขำ55555555555555 (แอบสมน้ำหน้าลูก)

วีรกรรมเธอครั้งนี้สมกับความเป็นสุภาพบุรุษไหม มีแต่สาว ๆ  มารเลยสั่งสอนซะ

---------------------------------------

และวันก่อนตอนไปตลาด แบ่งปันเดิน ๆ ไปดูของเล่นกับคุณพ่อ

ซึ่งเค้าเคยสัญญากับพ่อไว้ว่า ถ้าซื้อนาฬิกาให้ (90 บาท) เค้าจะไม่ซื้อของเล่น 6 เดือน

แบ่งปันก็จะรักษาสัญญานี้ แต่เด็กก็คือเด็ก ความอยากได้มันมีอยู่แล้ว

แต่แล้วก็คิดได้ ว่า ไม่เอาแล้วแหล่ะ น้องปันไปซื้อดอกไม้ถวายพระดีกว่า

ว่าแล้วก็ชวนคุณย่าไปซื้อพวงมาลัยถวายพระ

แต่มารในตัวเธอก็ยังไม่หมด

555555555555

-------------------------------

ยัง ๆ ไม่หมด วันก่อน เธอไปสายแล้วต้องไปเข้าแถวที่สนาม

ครูบอกว่าใครมาสายให้เอากระเป๋าวางไว้ข้างล่างก่อนแล้วไปที่แถวเลย

แบ่งปันก็บอกแม่ ว่า "แม่เราเอากระเป๋าให้พระพุทธเจ้าเฝ้าไว้ก่อนก็ได้

ไม่หายหรอก พระพุทธเจ้าดูไว้ให้"

5555555555555555

(ที่รร.แบ่งปันมี พระอยู่ตรงทางเข้าชั้นเรียน)

และวันเสาร์นี้ รร.จัดพาเด็ก ๆ ไปทำบุญกันที่วัดยายร่ม มีฟังเทศน์ และถวายอาหาร

แม่ก็อยากจะรู้นักว่า มารจะออกไปหรือยัง

หรือครูจะปวดหัวแทน

(ดีจังรร.นี้ให้ลูกเข้าถึงธรรมะ)